Pokazywanie postów oznaczonych etykietą WSB. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą WSB. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 6 sierpnia 2017

Podsumowanie studiów podyplomowych

Przyszedł czas na podsumowanie roku akademickiego na WSB. Za mną 10 zjazdów (na 11-stym być nie mogłam) na podyplomowych studiach o kierunku Tester oprogramowania dla aplikacji mobilnych i serwerowych. W październiku rozpoczynałam naukę z dużą tremą. Kończę z poczuciem, że dobrze sobie poradziłam z tym najbardziej oddalonym od moich edukacyjnych początków wyzwaniem naukowym w mojej karierze.

Przyjemne początki

Pierwszy semestr studiów opierał się głównie o przygotowanie do egzaminu ISTQB Poziom Podstawowy z jednej strony oraz zapoznanie z Pythonem i środowiskiem Linux z drugiej. Można by nazwać ten okres wprowadzeniem do testowania dla zupełnych laików. Miałam poczucie, że dużo się uczę i że nadążam za prowadzącymi. Szczególnie interesowało mnie nauczenie się tworzenia przypadków testowych, czyli podstawowej techniki pracy testera oprogramowania. Warsztaty dotyczące tego tematu nie zajęły niestety całego dnia zajęć, a jedynie jego część i brakowało mi w nich indywidualnej informacji zwrotnej. Pamiętam, że opisywałam w moim grudniowym wpisie, jak chaotyczna atmosfera panowała na tych zajęciach. Głównie dlatego, że mieliśmy po krótkim wprowadzaniu pracować w grupach około siedmioosobowych.

Z perspektywy czasu, widziałabym to raczej tak:
  • kilka przypadków testowych chciałabym stworzyć wspólnie z całą grupą, aby skorzystać z wiedzy i kreatywności innych,
  • kilka przypadków chciałabym przygotować w parach, żeby mieć już większy wkład w ich tworzenie, ale nadal współpracą wzbogacić ich jakość,
  • kilka przypadków samodzielnie bardzo chciałabym też zrobić sama z możliwością uzyskania feedbacku od prowadzącego, aby skorzystać z jego wiedzy i doświadczenia.

A może by tak ...

Mimo, że ogólnie dobrze sobie radziłam i wiele wartościowych tematów udało mi się przyswoić, było też sporo sytuacji, w których czułam się zagubiona i skonsternowana. Nie byłam pewna, jak wiedza z jednego przedmiotu przekłada się i łączy z wiedzą z innego. Wydaje mi się, że pomogłoby stworzenie dedykowanych tym studiom aplikacji lub strony internetowej do praktycznego testowania, które przewijałyby się przez różne przedmioty. Dałyby słuchaczom poczucie spójności i pomogłyby całościowo spojrzeć na zbiór różnych zajęć dydaktycznych. Wyobrażam sobie, że moglibyśmy najpierw pisać przypadki testowe dla jakiejś strony/aplikacji, potem ta sama strona/aplikacja służyłaby nam do testowania zautomatyzowanego, a na końcu zostałaby wykorzystana w procesie continuous integration lub testów na urządzeniach mobilnych. Podczas zjazdów zobaczyliśmy wiele różnych realnych przykładów stron czy aplikacji i super byłoby wzbogacić zestaw tych przykładów o coś, co spajałoby i systematyzowało całą przedstawianą nam wiedzę.

Level advanced

Drugi semestr stracił nieco z komfortowego tempa poziomu pierwszego i zaczęło się testowanie - level advanced. Ten semestr sprawiał wrażenie jakby był stworzony z myślą o osobach, które już testowały zawodowo i chciałyby nauczyć się automatyzacji testów oraz tworzenia środowisk testowych. Zamysł taki jest dla mnie logicznym kolejnym krokiem w edukacji, jednak widząc skonsternowane twarze współ-studentów oraz odnotowując wyższy poziom frustracji u mnie samej wnoszę, że przyspieszyliśmy za mocno. Może osoby z grupy bardziej zaawansowanej na takie właśnie tempo czekały, jednak w grupie laików było ono niewspółmierne do naszego poziomu. Wykładowcy coraz częściej zwracali się do nas jak do inżynierów z informatycznym doświadczeniem. Natomiast my nadal zapominaliśmy podstawowych komend w Linuxie. Nie przeszkadzałoby mi bardziej łopatologiczne tłumaczenie tego, co robimy szczególnie w ramach zajęć z continuous integration.

Zdarzało się, że wykonywałam na swojej maszynie coś, czego nie rozumiałam, przepisując polecenia z projektora. Dopytywałam dlaczego wykonujemy konkretną czynność w dany sposób - z resztą nie jako jedyna - i kilka razy padało wtedy stwierdzenie, żeby nie przejmować się, że czegoś nie rozumiemy, bo w IT codziennie zdarzają się sytuacje, kiedy czegoś się nie rozumie. O ile zgodzę się, że rzeczywiście w pracy w IT napotyka się na trudności, których rozwiązania często znajdziemy na forach internetowych, to na zajęciach dydaktycznych nie podobało mi się takie podejście. Nie do zaakceptowania było dla mnie tego typu wytłumaczenie w momencie, gdy zupełnie nie rozumiałam podstaw tego, co robimy. Poradziliśmy sobie do pewnego stopnia wspólnie jako grupą: Ci którzy zrozumieli coś lepiej podpowiadali tym, którzy mieli problemy.

Zakładam że wszyscy zdali krótki test kończący i podsumowujący naukę. W tym roku nie udało się zgodnie z wcześniejszymi planami napisać w małych grupach praktycznego projektu razem z którąś ze współpracujących z WSB firm IT. Może uda się to w przyszłości, gdy kierunek ugruntuje swoją pozycję w portfolio uczelni. Myślę, że wielu słuchaczom mogłoby to pomóc w uzyskaniu pierwszej pracy jako tester, dlatego trzymam kciuki za tą inicjatywę.

Czy warto?

Myślę, że studia podyplomowe dały mi dużo. Że pomogły zobaczyć różne obszary i ścieżki pracy testera. Że pokazały wiele technik i narzędzi, które mogą być punktem wyjścia do dalszego zgłębiania tematu. Że dały możliwość poznania wielu łebskich ludzi, zarówno wśród wykładowców, jak i współ-studentów, od których można się uczyć i z którymi przyjemnie się współpracuje. Że przypomniały mi, jak fajnie jest uczyć się nowych trudnych rzeczy. I w końcu, że dodały mi pewności siebie

Doradzam wszystkim, którzy płacą za swoje studia dociekanie, dopytywanie i drążenie tematu, aż do jego zrozumienia. Jest to bowiem częścią umowy biznesowej zawartej z uczelnią - płacimy za to, żeby ktoś nam efektywnie wytłumaczył to, czego chcemy się nauczyć. Sama byłam nauczycielką i wiem, że trudne bywa przedstawienie obcej osobie, czegoś, co wydaje nam się banalnie proste i oczywiste. Nauczyciel powinien wiedzieć, że nie każdy rozumie temat tak jak on i że musi próbować dotrzeć do tych najbardziej opornych na wiedzę na różne sposoby. Trzeba też upewniać się, że studenci rozumieją jakąś sprawiającą im do tej pory kwestię nie poprzez zapytanie "Czy ktoś jeszcze nie rozumie?". Niewielu jest odważnych przyznać się, że nadal nie nadążają, żeby nie stracić twarzy. Ale proponuję poprosić kogoś, kto miał problemy ze zrozumieniem tematu, o przedstawienie reszcie studentów swoimi słowami tego, co zostało wytłumaczone w nowy sposób przez wykładowcę. To celniej pokazuje, czy zostaliśmy jako nauczyciele dobrze zrozumiani.

Etap studiów w moim przebranżawianiu kończy się sukcesem, ponieważ po wysłaniu CV do 15 firm, 4 jakichkolwiek odpowiedziach nie wysyłanych przez automat i po dwóch rozmowach kwalifikacyjnych od września zacznę pracę jako Młodszy Inżynier Testów :). Wydaje mi się więc, że podtytuł bloga "Jak humanistka próbuje zostać testerką oprogramowania" będę wkrótce mogła zamienić na "Humanistka testuje".

czwartek, 9 marca 2017

Trochę praktyki, trochę zdobytych porad i napisany egzamin

Testy jednostkowe i TDD

Już coraz więcej rozumiem i coraz więcej wiem. Czuję się coraz pewniej w zagadnieniach teoretycznych. Radzę sobie nawet z testami jednostkowymi na studiach podyplomowych, choć są one dla mnie bardzo wymagające intelektualno-logicznie.

Testy jednostkowe, które ćwiczymy na WSB bazują na podejściu zwanym Test Driven Development, czyli "najpierw testuj, potem programuj." Polega ono na tym, że dostajemy dane, które ma obsługiwać napisana przez nas funkcja tak, żeby osiągnąć wyszczególniony rezultat. Na przykład, jeśli podamy funkcji liczbę 1, to ma ona zwracać liczbę 1, a jeśli tej samej funkcji podamy liczbę 2, to ma zwrócić liczbę 4. Trzeba się nagłówkować, jak napisać w Pythonie funkcję, która wykona najpierw to pierwsze zadanie, a później zadziała również dla drugiego przypadku. Podczas zajęć formułę do tworzenia testu jednostkowego dostaliśmy gotową, więc główne zadanie polegało na modyfikowaniu modułu z funkcją tak, żeby test przechodził pozytywnie. Zgodnie z zasadami TDD, najpierw test jednostkowy ma zostać nie zaliczony i na podstawie błędu wprowadza się zmiany w module z funkcją, aż uda się zaliczyć test poprawnie. Było to trudne i jeszcze przede mną wiele ćwiczeń na zadanie domowe, ale dużą satysfakcję daję komunikat, że test został zaliczony pomyślnie.

Praktyczne warsztaty z testowania oprogramowania

12. lutego razem z dwoma koleżankami ze studiów i jednym kolegą bawiliśmy się w testerów na warsztatach prowadzonych przez Karolinę Pawłowską z Ipis Services. Karolina przygotowała dla nas krótką prezentację teoretyczną z typowych zagadnień związanych z testowaniem oprogramowania. Natomiast 80% czasu w tę słoneczną niedzielę próbowaliśmy znajdować usterki w grze komputerowej przygotowanej specjalnie na warsztaty.

Moje emocje związane z praktycznym testowaniem gry na tych ćwiczeniach określiłabym od początkowej konfuzji i zupełnego chaosu do końcowego uporządkowania i większej uważności. Stopniowo uczyliśmy się, jak efektywnie podchodzić do zadań testerskich, które mogą nas spotkać na rozmowach kwalifikacyjnych. Ćwiczenia przeplatały się z coraz bardziej uszczegółowioną teorią. W usystematyzowany sposób poznawaliśmy od praktycznej strony kolejne techniki: od testowania eksploracyjnego przez testowanie w oparciu o klasy równoważności i warunki brzegowe, aż po przypadki testowe generowane ze specyfikacji. W miarę upływu czasu coraz lepiej szło nam spostrzeganie defektów. I co najważniejsze uczyliśmy się nasze odkrycia w miarę sensownie i spójnie notować.

Karolina bardzo wiele opowiadała nam też o tym, co warto uwypuklić w CV (szczególnie, kiedy nie mamy jeszcze żadnego doświadczenia przemawiającego na naszą korzyść) i jak wyglądają rozmowy kwalifikacyjne, które ona sama przeprowadza dosyć często.

Akademia Początkującego Testera

Udało mi się wziąć udział w wydarzeniu organizowanym przez Akademię Początkującego Testera pt. "Rozmowy o testach." Nie było to ogólnikowe spotkanie, na którym poznaje się, czym jest zawód testera i jak się zabrać za przebranżawianie. Wydarzenie określiłabym raczej na poziomie średnio-zaawansowanym. Składało się ono z czterech wykładów dotyczących różnych szczegółów/aspektów pracy testera.

Po pierwsze Joasia mówiła o tym, że jeśli są jakieś cechy charakteru, które utrudniają nam bycie dobrym testerem (np. introwertyzm lub nie dostateczne zwracanie uwagi na szczegóły), to mamy na nie wpływ przez ćwiczenia i wyrabianie nowych nawyków. W skrócie - możemy pracować nad naszymi słabszymi stronami - nie determinują one powodzenia w pracy testera. Asia poleciła nam książkę "Myśl jak Sherlock Holmes" jako źródło ćwiczeń na spostrzegawczość. Postaram się ją przeczytać w wolnej chwili.

Po drugie, Marta przedstawiła kilka narzędzi do zarządzania testami, które warto poznać, żeby ułatwić sobie pracę w testowaniu - od Excela po Microsoft Test Manager. W każdej firmie istnieje inny sposób zarządzania testami, ale wyróżnione przez Martę narzędzia mogą służyć jako przedstawiciele większości z nich.

Następnie Darek podpowiadał, jak można się samodoskonalić, żeby zostać testerem. Podkreślał rolę poświęcenia, wizualizacji, wyznaczania sobie i zapisywania celów. Muszę jego wskazówki koniecznie wcielić w życie, bo moje cele motają mi się w głowie bez większego ładu, co nie pomaga w dążeniu do ich realizacji.

Na koniec, Grzegorz opowiadał o tym, jak skomplikowane jest testowanie urządzeń mobilnych i jak wiele rzeczy trzeba wziąć pod uwagę, żeby przetestować aplikacje mobilne. Mnogość zagadnień, z którymi trzeba się liczyć w takim testowaniu przyprawia o zawrót głowy, ale podobno są usystematyzowane sposoby na poradzenie sobie z tym.

Egzamin ISTQB - poziom podstawowy

7. marca napisałam egzamin ISTQB w siedzibie SJSI we Wrocławiu. Cieszę się, że mam to już za sobą i mogę skupić się na uczeniu innych, bardziej praktycznych rzeczy. Moja wersja egzaminu składała się zarówno z typowych pytań o teorię zawartą w sylabusie, jak i z kilku praktycznych zastosowań tej teorii w przypadkach testowych. Te praktyczne zadania przysporzyły mi najwięcej trudu z racji tego, że za mało mam jeszcze doświadczenia w tworzeniu testów i przypadków testowych. Wyobrażam sobie, że ktoś, kto zdaje egzamin ISTQB po przepracowaniu choć kilku miesięcy jako tester może poradzić sobie z tego typu pytaniami o wiele lepiej. Ale mam nadzieję, że rozwiązałam poprawnie wystarczająco dużo zadań, żeby egzamin zdać. Dowiem się tego w ciągu kilku nadchodzących dni.

czwartek, 3 listopada 2016

Pierwszy zjazd w WSB

Dzień pierwszy

15 i 16 października 2016 odbył się pierwszy zjazd w WSB. Czekając na zajęcia w korytarzu przed salą spoglądałam na całą grupę ludzi z mojego kierunku i czułam się bardzo stremowana. Poziom mojej wiedzy o programowaniu i testowaniu był bliski zeru. Wydawało mi się, że każdy dookoła wygląda na bardziej rozgarniętego technicznie ode mnie.

Zajęcia zaczęły się od krótkiego testu, który miał dać prowadzącym rozeznanie, jak najlepiej podzielić 50 osób na dwie grupy przybliżone poziomem wiedzy. Testu się nie krępowałam. Wiedziałam, że nic nie umiem, więc więcej skorzystam w grupie początkującej, niż w tej mającej już jakieś rozeznanie w kodowaniu lub testowaniu. Tam też mnie przydzielono. I dobrze.

W pierwszy dzień sporo było podstawowej teorii odnośnie tego, czym jest testowanie i jakie są zadania testera. Poruszane tematy nie były trudne, choć przedstawione zostały w mało jeszcze usystematyzowany i nieco chaotyczny sposób. Do tej pory nie rozumiem różnicy między walidacją a weryfikacją na podstawie przykładu formularza internetowego z danymi osobowymi. Nie będę się tym teraz przejmować, bo podręcznikowe definicje tych dwóch pojęć jako takich rozumiem. Czego nie zrozumiem na zajęciach, mogę doczytać w domu. Zawsze mogę też zwrócić się o pomoc do wujka Googla, no i do męża informatyka.

Certyfikacja

Dostałam sylabus, którego muszę nauczyć się, żeby poradzić sobie ze zdaniem międzynarodowego egzaminu dla testerów ISQTB na poziomie podstawowym. Uczyłam się trochę w zeszły weekend i mam mieszane uczucia co do tego sylabusa i samego testu. Zalatuje to nieco zasadą "zakuć, zdać i zapomnieć", bo jak inaczej wyjaśnić to, że trzeba się nauczyć, jakie dokładnie zwroty wchodzą w skład procesu testowania, a jak się jakieś słowo przekręci albo połączy element z jednego etapu procesu z elementem z drugiego etapu, to odpowiedź nie jest zaliczona jako prawidłowa. Konkretny przykład:

Według sylabusa*:
Podstawowy proces testowy składa się z następujących czynności:
  • planowanie i nadzór nad testami
  • analiza i projektowanie testów
  • implementacja i wykonanie testów
  • ocena kryteriów zakończenia i raportowanie
  • czynności zamykające test
A pytanie testowe nawiązujące do tego zagadnienia brzmi:

Który z poniższych jest czynnością w podstawowym procesie testowym:
  1. Analiza i wykonanie testów
  2. Planowanie i nadzór
  3. Planowanie i analiza testów
  4. Ocena wykonania testów

W tym przypadku odpowiedzią prawidłową ma być 2, bo jako jedyna kropka w kropkę odpowiada opisowi z sylabusa. Trochę może człowieka rozboleć głowa podczas rozwiązywania takich testów, kiedy sobie próbuje przypomnieć, jak dokładnie były sformułowane definicje w sylabusie, żeby nie popełnić jakiegoś zonka na teście.

No, ale trudno... Test wyboru nie jest idealną formą sprawdzenia wiadomości, natomiast jest formą najszybszą. Tak więc muszę się z tym pogodzić i wyuczyć na pamięć tych wszystkich zwrotów. Nie jest to bynajmniej nic gorszego do przejścia niż rzeczy, których musiałam się uczyć na przykład na wstępie do literaturoznawstwa na filologii angielskiej.

Dzień następny

Drugiego dnia przedstawiono nam podstawowe zagadnienia dotyczące Pythona. Bardzo mi pomogło to, że widziałam ten język na kursie online i trochę w nim pisałam. Owszem nie rozumiałam wszystkiego, co pokazywał prowadzący, ale zdecydowaną większość tak. Resztę mam nadzieję zrozumieć w trakcie ćwiczeń na następnych zjazdach.

Panowie prowadzący zajęcia w WSB twierdzą, że zostanie testerem nie jest trudne dla ludzi spoza branży informatycznej. Pan Adam Przybyła, który uczy nas Pythona wręcz upiera się, że znając angielski można się nauczyć języka programowania dużo szybciej. Mój mąż też tak twierdzi, a i ja po pierwszym zjeździe zaczynam coraz bardziej w to wierzyć.


*Cytowane fragmenty pochodzą z sylabusa pt. "Certyfikowany tester. Plan poziomu podstawowego" wersja 2011.1.1, copyright Stowarzyszenie Jakości Systemów Informatycznych (SJSI).

niedziela, 30 października 2016

Skąd się tutaj wzięłam

W kilku odcinkach spróbuję opisać, co zrobiłam do tej pory, by z młodszej księgowej ze znajomością jednego z języków skandynawskich, a wykształceniem humanistycznym w dziedzinie filologi angielskiej zostać testerką oprogramowania.

W mojej dotychczasowej karierze występowałam w różnych rolach. Z racji wyuczonego zawodu, przez dwa lata nauczałam języka angielskiego w szkole podstawowej, a przez następny rok zajmowałam się tłumaczeniami w biurze tłumaczeń. Potem wyjechałam na cztery lata do Skandynawii, dołączając do męża pracującego jako programista, gdzie miałam okazję nauczenia się kolejnego języka. Dodatkowo zrobienie licencjatu z zarządzania informacją, pozwoliło mi na realizację kilkumiesięcznych praktyk studenckich polegających na wsparciu projektu informatycznego w jednej z firm farmaceutycznych. Projekt ten nie wymagał dogłębnej znajomości narzędzi czy zagadnień informatycznych, a raczej przeanalizowania potrzeb użytkowników i dostosowywania do nich istniejącej platformy informatycznej.

Po powrocie do Polski, znajomość języka dość unikalnego na rynku wrocławskim, pomogła mi w znalezieniu pracy w tzw. shared service center. Po dwóch latach codziennego powielania tych samych czynności w zawodzie księgowej poczułam, że chciałabym coś zmienić, że chciałabym móc rozwijać się intelektualnie w nowym kierunku. Nie widziałam dla siebie takiej możliwości w firmie, w której pracowałam. Gdy odchodziłam na urlop macierzyński, a następnie wychowawczy, postanowiłam znaleźć dla siebie nowe, ciekawsze zajęcie.

Kłopot w tym, że nie miałam pomysłu na dalszą karierę. Próbowałam z pomocą coachingu odnaleźć swoje powołanie, ale nie czułam, że potrafię nazwać jedną pasję, która przyniosłaby mi zawodowe i ekonomiczne spełnienie. Nie kieruje mną jedna konkretna pasja, a raczej ogólnie pojęta ciekawość świata i zdolność dostosowywania się do nowych sytuacji. Zresztą nie wydaje mi się, że musimy podążać za jakąś wielką pasją, aby poczuć, że osiągnęliśmy sukces. Stąd, za sugestią męża, postanowiłam spróbować przebranżowić się na testerkę oprogramowania. Nie dlatego, że codziennie rano zaczynam dzień od czytania o nowinkach technicznych i znam wszystkie najnowsze modele telefonów komórkowych. Wybrałam testowanie, ponieważ chciałabym mieć dobrze opłacalne zajęcie w sektorze, który ma jeszcze przed sobą długą przyszłość. Ponadto podoba mi się kultura pracy w branży informatycznej. Wydaje mi się być bardziej nastawiona na współpracę zespołową i bardziej cenić ludzi jako jednostki. W korporacji raczej czułam się jak trybik, od którego niewiele zależy i który bardzo łatwo wymienić na inny.

Ponieważ jednak uważam się za umysł humanistyczny i czuję, że nie dla mnie są studia informatyczne, to mierząc siły na zamiary, chcę spróbować testowania, gdzie aby zacząć wystarczy znajomość programowania na poziomie podstawowym. W maju 2016 zapisałam się więc na podyplomowe roczne studia w Wyższej Szkole Biznesu we Wrocławiu na kierunku Tester oprogramowania dla aplikacji mobilnych i serwerowych. Mam nadzieję, że da mi to podstawy wiedzy i pozwoli poczuć, że mam szanse na rynku pracy w nowej dla mnie dziedzinie. Ponieważ jestem dopiero na początku drogi przekwalifikowywania się, nie znam skutecznej recepty na osiągnięcie swojego celu, ale zapraszam Was do uczestniczenia razem ze mną w tej drodze i przekonania się wspólnie, czy to co robię zaprowadzi mnie do celu.